Το αστεράκι του Φώτη!

asteri.jpg

Τελικά είναι η ποιο γλυκιά “καταδίκη”, γιατί από μακριά βλέπεις τον τάφο της, ο σταυρός δε είναι αρκετά μεγάλος για να σου τη θυμίζει ούτως ή άλλως, οπότε μπαίνοντας στο χωριό την “κουβαλάς” μαζί σου! Με το που έβαλα μπροστά και μέχρι να γυρίσουμε από το νεκροταφείο του χωριού πίσω στην Κομοτηνή, δεν είπαμε απολύτως τίποτε, ούτε καν κοιταχτήκαμε, άλλωστε που να βρεις τη δύναμη για να ψελίσσεις οτιδήποτε ερήμην Της! 

Δυο ξένοι στο ίδιο αυτοκίνητο, εγώ και η Τασία η αδερφή μου, ποιος θα το πίστευε αυτό κάτω από διαφορετικές συνθήκες. Μόνο που τώρα οι συνθήκες είναι τελείως μα τελείως διαφορετικές, τίποτε μα τίποτε ποιά δεν είναι ίδιο, η Μάνα μας είναι απούσα. 

The fact it’s a fact λένε οι Αμερικανοί!

Αλήθεια πόσο εύκολο είναι ν’ αποδεχτείς κάτι τέτοιο, δείξτε μου κάποιον που το κατάφερε για να με συμβουλεύσει και ίσως καταφέρω ν’ απαλύνω τον πόνο μου! Η αύρα της ήταν εκεί, όλο το αυτοκίνητο ήταν Αυτή, πανταχού παρούσα, την αισθανόμουνα, αν και προσπάθησα τελικά δεν κατάφερα ν’ ανταλλάξω ούτε ένα βλέμμα μαζί της!

Θα πουλούσα ευχαρίστως την ψυχή μου στο Διάολο για ένα από κείνα τα γεμάτα στοργή και νόημα χάδια της!

Πόσα ήθελα να της πω, αν και πάντα πίστευα ότι ήμουν ο «εκλεκτός» της, το χαϊδεμένο της παιδί, τελικά δεν πρόλαβα να της πω απολύτως τίποτα! Δεν της είπα απολύτως τίποτα!

Αλήθεια πότε θα ξαναβρώ τόσο μα τόσο γαλήνιο λιμάνι, με την αγκαλιά του πάντα ανοιχτή, τα δε κύματά του λάδι και καλοσυνάτα σαν τα Μητρικά της αισθήματα! Τώρα καταλαβαίνω πραγματικά, δια της απουσίας του, το πάντα Γαλήνιο βλέμμα της με την Απέραντη στοργή, ας είχα Θεέ μου λίγο χρόνο ακόμη, μπας και προλάβαινα να της πω όλα αυτά που τώρα αισθάνομαι και θέλω να τα μοιραστώ μόνο μαζί της!

Τον δικαιούμαι γαμώτο! 

Ποτέ δεν ήμουν έτοιμος γι’ αυτήν την κατάσταση, τη λειψυδρία των συναισθημάτων της, αφού μέχρι και η επιτυχία της ανιψιάς μου Μαρίας στις Πανελλήνιες η οποία παρεμπιπτόντως αρίστευσε, νομίζω ότι αποδυναμώθηκε από την απουσία της! Θα ‘ταν διαφορετικά αν ήταν εκεί και το μάθαινε από τα χείλη της αγαπημένης της εγγονής!

Θεέ μου πόσο θα χαιρόταν! Νομίζω ότι βλέπω τα δάκρυά της από τη συγκίνηση! 

Σε τελική ανάλυση πάντως αισθάνομαι πολύ τυχερός, γιατί την Αγάπη της την εκλαμβάνω μέσα από τον καλό λόγο που έχει όλο το χωριό για Αυτήν!

Μαμά σ’ ευχαριστώ για όλα και προπάντων για τον αγώνα που έκανες για μας μέχρι τον Άι Γιάννη, ανήμερα της γιορτής του γιού σου, που έπαθες το εγκεφαλικό!!!  

Πραγματικά δεν ξέρω αν μπορούσαμε να κάνουμε κάτι περισσότερο……… πίστεψέ με θα το κάναμε! Σε ήθελε κοντά Του μάλλον!

Θεέ μου πόσο μου λείπει, να φανταστείς κάθε βράδυ κοιτάζω το φωτεινό αστεράκι που κοιτώντας το, είπε ο Φώτης με θαυμασμό και χαρά, μπαμπά η γιαγιά Μαρία!

Μαμά σ’ αγαπώ!!!! 

Advertisements
Explore posts in the same categories: Επί προσωπικού

One Comment στο “Το αστεράκι του Φώτη!”

  1. vasia Says:

    πολυ τρυφερο αυτο που εξέφρασες για τη μανούλα σου, να είσαι σίγουρος οτι από εκεί ψηλά, το αστεράκι της σε βλέπει και κυρίως σε νοιώθει! Ποτέ δεν είναι αργά να της πεις ¨Σ΄αγαπώ¨.

    Σε νοιώθω πολύ αν και η δική μου μανούλα είναι κοντά μου. Πολλά βράδια, από τοτε που είμουν μικρή φοβόμουν τι θα κάνω αν μια μέρα ¨φύγει¨ και ακόμη φοβάμαι…

    Να τη θυμάσαι πάντα και να παραδειγματίζεσαι από την αγάπη
    και τη στοργή που τόσο απλώχερα σου χάρισε όλα αυτά τα χρόνια και να την προσφέρεις και εσύ στους απογόνους σου.

    Σου μιλάει μια ¨πρόσφατη¨μανούλα που θα ήθελε κάποτε να ακούσει από το γιό της αυτά τα όμορφα λόγια που είπες εσύ για τη δική σου μανούλα!!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: