Το πόντιουμ ήταν γι’ αυτόν το Πάνθεον!

karajan.jpg

Ο επιφανής Ιταλός Βίκτορ ντε Σάμπατα είχε προβλέψει το 1939, για τον ελληνικής καταγωγής φιλόδοξο συνάδελφό του Χέρμπερτ φον Κάραγιαν, τον επονομαζόμενο και ως παιδί – θαύμα του Σάλτσμπουρκ, λέγοντας ότι: «Σκεφτείτε τα λόγια μου. Αυτός ο άνθρωπος θα θέσει τη σφραγίδα του στη μουσική ζωή στο επόμενο τέταρτο του αιώνα». Η πρόβλεψή του θα επαληθευθεί όχι μόνο για ολόκληρο το επόμενο τέταρτο αλλά για το ήμισυ του 20ού αιώνα, έστω και αν για τους μεν ήταν τότε ο κατεξοχήν τέλειος, χαρισματικός και αξεπέραστος μαέστρος, για τους δε ένας ρηχός, φιλάρεσκος και πολυπράγμων εστέτ για τα έργα του ρεπερτορίου.

Ο δικός μας δεν αρκέστηκε στο θρόνο του Δία.

Χθες στην Κατερίνη και με τη μοναδική θέα του Ολύμπου μπροστά του, ο Πανθρακικός δάμασε τα στοιχεία της φύσης και προχωρώντας ένα βήμα παραπάνω, διανύοντας έτσι τα τελευταία 19,69 πόδια (6 μέτρα) στις καθυστερήσεις του αγώνα με τον τοπικό Πιερικό, σκαρφάλωσε στο Πάνθεον την υψηλότερη κορφή του. Το πίστεψε και το ‘κανε γιατί το ‘χε το χθεσινό ματς, μη αρκούμενος στην διαφαινόμενη ισοπαλία και στη θέα που του πρόσφερε ο θρόνος του Δία (Στεφάνι), η δεύτερη υψηλότερη κορυφή του στα 2.912 μέτρα. Απίστευτη η θέα μάγκες μου από το Μύτικα (επονομαζόμενος ως Πάνθεον) και τα 2.918 μέτρα που σε χωρίζουν από το γήινο, ζαλίζοντάς σε στην κυριολεξία. Θεικές καταστάσεις. Μεθυσμένη πολιτεία θύμιζε η κερκίδα μετά το προσωπικό και παλικαρίσιο γκολ του Χρήστου Χαραλάμπους. 

Η ορχήστρα ως όφειλε έπαιξε το έργο της. 

Είναι όμως και η στιγμή, λοιπόν, που αναρωτιέται κάποιος ο οποίος θέλει να λέει ότι ξέρει να βλέπει ποδόσφαιρο, κάποιος ο οποίος βλέπει λίγο διαφορετικά τα πράγματα και τα οποία σχετίζονται με τον φετινό Πανθρακικό. Είναι η στιγμή που αναρωτιέσαι και ψάχνεις να βρεις τι ήταν αυτό που έκανε τον Κάραγιαν να ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους μεγάλους μαέστρους, απογειώνοντας κυριολεκτικά την κάθε ορχήστρα όταν ανέβαινε στο πόντιουμ και παίρνοντας από αυτήν τα μέγιστα. Όλες του οι ηχογραφήσεις έχουν περάσει στην ιστορία για την μοναδικότητα της εκτέλεσής τους και του γεγονότος του ότι παρουσίαζαν μία εκπληκτική πρόοδο. Η μαεστρία του ήταν μοναδική και σε καμία περίπτωση δεν έχει να κάνει μ’ αυτήν του δικού μας μαέστρου, του Κώστα Βασιλακάκη. Ένας άχρωμος και καθ’ όλα άγευστος μαέστρος. 

Ας μην μείνουμε μόνο στην εκτέλεση. 

Το έχω ξαναγράψει και παλαιότερα στο Forum, ότι ο φετινός Πανθρακικός έχει το υλικό και τις προϋποθέσεις για να κάνει το κάτι παραπάνω. «Μπορεί ν΄αγγίξει το όνειρο». Δεν νομίζω ο Αστέρας Τρίπολης να είχε περισσότερα αρχίδια από εμάς. Έχουμε πλέον τα ονόματα που θα μας δώσουν την απαιτούμενη βαρύτητα και οντότητα, αναγκάζοντας έτσι τους αντιπάλους να μας προσέξουν και γιατί όχι να μας φοβηθούν. Ο Αγαθοκλέους (όλα τα λεφτά), ο Μαλαδένης, ο Γήττας  και ο Χαραλάμπους μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Ο Πανθρακικός έχει πλέον τη δυνατότητα να χτυπήσει και να πάρει όποιο παιχνίδι θέλει. Έχει τα φόντα να το κάνει πράξη, όπως το ‘κανε χθες στην Κατερίνη, όπου ήταν διάχυτη η αίσθηση του ότι αν φεύγαμε με το βαθμό της ισοπαλίας θα είχαμε πετάξει κυριολεκτικά δύο υπερπολύτιμους βαθμούς. Είναι πολύ μεγάλο πράγμα αυτό, είναι μαγκιά αυτό. Ο Μάριος Αγαθοκλέους χθες μας έδειξε το δρόμο προς την επιτυχία και απολαμβάνοντας κυριολεκτικά αυτό που έκανε. Η αναγέννηση του Αγαθοκλέους έχει να κάνει, κατά κύριο λόγο, με τις προσφερόμενες συνθήκες εργασίας, την αναγνώριση στο πρόσωπό του, την αγάπη που βρήκε στον Πανθρακικό (αυτά οφείλουμε να τα πιστώσουμε στη Διοίκηση) και την πόλη της Κομοτηνής. 

Ως kavlas υποκλίνομαι στο ταλέντο σου μεγάλε Μάριε.

Το τραγικό όμως της χθεσινής εκτός έδρας νίκης έχει να κάνει με το μαέστρο, ο οποίος φρόντισε πάλι με τη χθεσινή σύνθεσή του και την χωρίς λόγο συνεχιζόμενη μη εμπιστοσύνη του σε άλλους παίχτες, να ανακατέψει περίεργα την τράπουλα (μην μου πείτε για τακτικές και συστήματα) πάλι και να ‘χουμε μία απλή επανεκτέλεση του έργου με την Καστοριά. Επιτέλους, ας χρησιμοποιήσει την όποια φαντασία του δημιουργικότερα και αποτελεσματικότερα. Αδικεί κατάφωρα την ορχήστρα του (το τρίτο μεγαλύτερο μπάτζετ της κατηγορίας με 1.600.000€), στερούμενος πλήρως της φαντασίας και μοναδικής μαεστρίας του Κάραγιαν, συνεχίζοντας τον ύπνο του δικαίου στον πάγκο και μη έχοντας καμία απολύτως συμμετοχή στη χθεσινή νίκη. Η νίκη είναι προιόν άλλων. Οι φωνές και οι κραυγές είναι για το θεαθήναι, γιατί ποτέ ένας μαέστρος δεν ωρύεται στο πόντιουμ. Οδηγεί άψογα και με περισσή φαντασία την ορχήστρα του στα όριά της. Γι’ αυτό είναι άλλωστε οι πρόβες. Δεν βλέπει γήπεδο ο Βασιλακάκης και εμμένοντας στου να εκθέτει συγκεκριμένους παίχτες, προκαλεί αφάνταστα πλέον η συμπεριφορά του αυτή, οι οποίοι παρεμπιπτόντως έβγαζαν μάτια πέρυσι.

Advertisements
Explore posts in the same categories: Αθλητικά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: