Ο Εθνάρχης ξύπνησε, ο δικός μας πότε;

xx_b.jpg

Η Εθνική ομάδα του ποδοσφαίρου μας έκανε πραγματικά υπερήφανους προχθές στη Βασιλεύουσα, όχι όμως τόσο για τη νίκη (σχήμα λόγου) όσο για τη μπάλα που έπαιξε. Ο συνδυασμός όμως των δύο αυτών παραμέτρων, έκανε τους πάντες να μιλούν με τα καλύτερα λόγια. Διθυραμβικές οι κριτικές στα ΜΜΕ (αυτά που έφαγαν το Γιωργάκη σας). Η Εθνική μας ξανανέβηκε στο θρόνο της πρωταθλήτριας Ευρώπης, γιατί έπαιξε μπαλάρα. Ας έχανε, δεν θα με πείραζε καθόλου γιατί με κάλυψε πλήρως η εμφάνισή της! Προσωπικά πιστεύω ότι η Εθνική μας, ειδικά στο β’ ημίχρονο, έπαιξε το καλύτερο ποδόσφαιρο από τότε που θυμάμαι τα παιχνίδια της. Χορταστική εμφάνιση από την Εθνική των «άκρων» (πλάγια). 

Έξω οι Ινδιάνοι από την Εθνική. 

Οι αναγκαστικές αλλαγές που έκανε ο Ρεχάγκελ έδωσαν άλλο αέρα στην ομάδα, παίζοντας επιτέλους επιθετικά και ορθώνοντας το ανάστημά της με παρρησία. Έλειπε και το άγχος βλέπετε. Μαλακίες γιατί η Εθνική μας είχε άγχος και πολύ μάλιστα, προκειμένου να ξεπλύνει τη ντροπή του πρώτου ματς. Το ‘λεγαν οι ίδιοι οι παίχτες στις δηλώσεις τους ότι πάμε για να ξεπλύνουμε τη ντροπή. Το θέμα μας όμως είναι αλλού. Πρέπει ν’ αρχίσει επιτέλους η εκκαθάριση και ουχί ανανέωση (ακούγεται σκληρό αλλά επιβάλλεται), προκειμένου να μας μείνουν ελάχιστα Τοτέμ, μπας και παίξει και κανείς άλλος. Όπως καλή ώρα προχθές. Ούνγκ! Ένας Δέλλας  κι ένας Καραγκούνης μας έμειναν για σουτ. Μάγκες κακά τα ψέματα, το παιχνίδι προχθές το πήρε ο Άντζας, ο παίχτης που για τον Ρεχάγκελ όσο έπαιζε στην Ξάνθη ήταν ανίκανος. Λέτε να ‘μαθε μπάλα στον Ολυμπιακό; Μιλάμε για παίχτη παγκοσμίου κλάσεως και ο οποίος μπήκε στην ενδεκάδα λόγω ανάγκης, επειδή ήταν τιμωρημένος το άλλο το τοτέμ ο Κατσουράνης. Το πολυεργαλείο του Σάντος, όπως λέμε πολύκλειδο. 

Μιλάμε για ανειδίκευτο εργάτη. 

Τα πολυεργαλεία στην ουσία είναι ανειδίκευτοι εργάτες. Εξ ορισμού προκύπτει άλλωστε, ότι δεν είναι εξειδικευμένοι σε κάτι. Δεν ξέρουν να κάνουν πολύ καλά κάτι συγκεκριμένο. Λίγο απ’ όλα (Νικολάου Πιστόλα, έλεγε η ταμπέλα στο καφενείο του χωριού μου). Η ημιμάθεια είναι χειρότερη της αμάθειας. Η θεά τύχη έστειλε ένα σαφέστατο μήνυμα στο Ρεχακλή προχθές. Open your mind! Μάλλον πρέπει να το ‘πιασε ο Γερμανός. Η Εθνική ομάδα, λοιπόν, για να ‘ρθουμε στα δικά μας είναι πιστό αντίγραφο του Πανθρακικού. Ε, μη γελάς εσύ!

Γνήσιο αντίγραφο εκ του πρωτοτύπου.

Όπου πονάει η Εθνική, εκεί ακριβώς πονάει και ο Πανθρακικός. Σαν δύο σταγόνες νερό. Ο Βασιλακάκης, λοιπόν, μιλάει άπταιστα γερμανικά και γι’ αυτό το λόγο δεν τον καταλαβαίνει κανείς. Μόνο ο Κώστας ο Λίτσας που ξέρει γερμανικά τρομάρα του (πρέπει να χρημάτισε και ως διερμηνέας του «άσχετου» του Βάγκνερ). Μάλλον πρέπει να ξέρει και ο Σαββάκης. Δεν εξηγείται διαδορετικά, γιατί μόνο ο φίλος μου ο Θόδωρος τον καταλαβαίνει. Ο Γήττας πάντως σίγουρα δεν ξέρει και έτσι παίζει σαν δεξί χαφ, αν ήξερε όμως γερμανικά ο «αμόρφωτος» και καταλάβαινε τι του ‘λεγε ο μαέστρος, θα ‘παιζε τερματοφύλακας. Ίσως στις εξόδους στα κόρνερ να είχαμε κάποιο πρόβλημα. Ούνγκ!  

Μια ιστορία. 

Ο Γκαμπόρ λογικά θα πρέπει να ξέρει γερμανικά και να καταλαβαίνει τι του λέει ο Κάραγιαν του πάγκου μας. Οπότε μάλλον θα πρέπει να παίζει στη θέση που του λέει, με αποτέλεσμα να ξεφτιλίζεται αυτός και μη προσφέροντας απολύτως μα απολύτως τίποτα στην ομάδα. Τέλος πάντων, πιστεύω να ξυπνήσει στην συνέχεια και να διορθωθεί, βάζοντας επιτέλους τους παίχτες στις θέσεις που μπορούν να αποδώσουν τα μέγιστα. Εδώ όμως γεννάται το ερώτημα, του τι είναι μέγιστο στο κατά Βασιλακάκη Ευαγγέλιο. Είναι γεγονός πάντως, ότι τελευταία είναι πάρα πολύ σκεπτικός και προβληματισμένος,  ειδικά μετά το σοκ που έπαθε στην Κατερίνη. Όταν τελείωσε το ματς με τον Πιερικό και γύρισε προς το μέρος του Ζάετς (γιατί το Ζόραν τον γράφει μονίμως), του εξέφρασε την απορία του λέγοντάς του: ρε συ μπορούμε να κερδίζουμε. Τότε κατάλαβε τι έγινε. Καλημέρα σας κύριε Βασιλακάκη, επιτέλους ξυπνήστε!

Υ.Γ.: Του αφιερώνω το παρακάτω άσμα ασμάτων και με τον τίτλο: Ιστορία.  

Στίχοι: Ηρακλής Παπασιδέρης
Μουσική: Τάκης Σούκας
Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Κοντολάζος

Σε βλέπω σκεπτικό και λυπημένο
δεν βλέπεις δεν ακούς ούτε μιλάς
Σε βλέπω πάντα στεναχωρημένο
και άνθρωπο ποτέ σου δεν κοιτάς
δεν κοιτάς

Αφού επιμένεις θα σου πω μια ιστορία
σαν την ακούσεις θα γελάς ειρωνικά
για σένα ίσως είναι μια απλή ιστορία
μα εμένα μου συμβαίνει πρώτη μου φορά

Ν’ αγαπώ και να πονώ να τα ‘χω δώσει όλα και να της ζητώ
λίγη αγάπη ζητιανιά και αυτή να φεύγει μακριά

Σε βλέπω διαρκώς αφηρημένο
να πίνεις και να είσαι σκυθρωπός
μας πες μου τι συμβαίνει επιμένω
γιατί είσαι τόσο μελαγχολικός
σκυθρωπός

Advertisements
Explore posts in the same categories: Αθλητικά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: