Η θαλασσινή αύρα της Isabella Fortuna

isabella-fortuna.jpg

Wick: η πόλη που απαρνήθηκε τη ρέγγα για το ουίσκι

Οδοιπορικό στο βορειότερο ψαράδικο λιμάνι της Σκωτίας και γνωριμία με το αποστακτήριο Old Pulteney και το φημισμένο απόσταγμα που παράγει 

Στη βόρεια Σκωτία, εκεί που το καλοκαίρι δεν νυχτώνει σχεδόν ποτέ, υπάρχει μια κωμόπολη, το Wick, που στη γλώσσα των Βίκινγκς (είμαστε σχεδόν δίπλα στη Νορβηγία!) σημαίνει άνοιγμα ή κόλπος. Τα ανήσυχα βήματά μας μάς οδήγησαν το περασμένο καλοκαίρι εκεί, στο βορειότερο σημείο της ηπειρωτικής Σκωτίας, ένα μέρος γυμνό από βλάστηση, που αναμετριέται καθημερινά με τη θάλασσα και τον αέρα. Το Wick στις αρχές του 19ου αι. ήταν ένα από τα πιο φημισμένα και πολυσύχναστα λιμάνια ψαρέματος ρέγγας. Χίλια πλοία έδεναν στα προφυλαγμένα νερά του και περισσότεροι από 10.000 άνθρωποι δούλευαν στις μονάδες επεξεργασίας των ψαριών. Τότε, ο βαρωνέτος σερ William Pulteney, διοικητής της Βρετανικής Αλιευτικής Επιχείρησης, προσέλαβε τον καλύτερο εκείνη την εποχή Βρετανό πολιτικό μηχανικό, τον Thomas Telford και του ανέθεσε να σχεδιάσει και να επιβλέψει το χτίσιμο μιας νέας ψαράδικης πόλης κι ενός λιμανιού στις εκβολές του ποταμού Wick.

Η Pulteneytown, γιατί έτσι ονομάστηκε φυσικά η κωμόπολη μετά το θάνατο του σερ William το 1805, έγινε το κέντρο των επιχειρήσεων μετά τη μεγάλη έκρηξη στο ψάρεμα της ρέγγας τον 19ο αιώνα. Την ίδια περίπου χρονική περίοδο, το 1826, αρχίζει να λειτουργεί στην οδό Huddart της νεόκτιστης πόλης το αποστακτήριο Old Pulteney. Η διά ξηράς πρόσβαση στην περιοχή εκείνη τα χρόνια ήταν αδύνατη (ακόμα και σήμερα είναι μια μακριά και δύσκολη διαδρομή), έτσι η επικοινωνία του βορειότερου αποστακτηρίου της Σκωτίας γινόταν διά θαλάσσης. Με πλοία ερχόταν το κριθάρι, με πλοία έφευγε το έτοιμο ουίσκι.

Ενα «ανθρώπινο» αποστακτήριο

Έχοντας τιμήσει και εκτιμήσει πλειστάκις στην Αθήνα τις γευστικές αρετές του Old Pulteney single malt δεν ήταν φυσικά δυνατόν να βρεθούμε στην πόλη του και να μην επισκεφθούμε το αποστακτήριο, κάτι που δεν είναι και τόσο εύκολο καθώς πρέπει να περιπλανηθείς αρκετά μέσα στα δρομάκια με τα χαμηλά σπίτια για να βρεθείς μπροστά στην πόρτα του. Μην περιμένετε τις χαρακτηριστικές παγόδες ή τις μεγαλοπρέπειες που ίσως έχετε δει σε κάποια μεγάλα αποστακτήρια χαμηλά κτίρια από σκούρα πέτρα, απλές εγκαταστάσεις, ένα αποστακτήριο σε ανθρώπινα μεγέθη, συνεχώς εν ενεργεία. Η επίσκεψη εδώ δεν είναι ένα τουριστικό σόου γιατί ο επισκέπτης απλώς εισχωρεί σε χώρους όπου γίνονται εργασίες παραγωγής στο αποστακτήριο. Βέβαια, αν είστε τυχεροί, όπως ήμασταν εμείς, θα σας υποδεχτεί ο Malcolm Waring, ο διευθυντής του αποστακτηρίου, ένας εξαιρετικός κύριος, αυθεντικός Σκωτσέζος.

malcolm.jpg

Ο Malcolm, λοιπόν, μας υποδέχτηκε γελαστός και μας οδήγησε αμέσως στο εξαιρετικά κομψό εκθετήριο του αποστακτηρίου για να προμηθευτούμε… μπουφάν, μια και η βόρεια Σκωτία δεν γνωρίζει καλοκαιρινές θερμοκρασίες και το θερμόμετρο έδειχνε 10° C παρ’ όλη τη λιακάδα! «Εγώ δεν είμαι ντόπιος», μας είπε. «Ήρθα στο Wick για να εργαστώ στο αποστακτήριο αλλά γνώρισα τη γυναίκα μου και τώρα πια θεωρώ τον εαυτό μου γνήσιο Wicker! Έχω δουλέψει σε όλα τα στάδια παραγωγής, από τις αποθήκες έως την απόσταξη. Πριν από λίγα χρόνια μετακινήθηκα σε ένα άλλο αποστακτήριο της εταιρείας, νότια, γιατί όπως καταλαβαίνετε από ‘δω μόνο νότια μπορείς να μετακινηθείς…», λέει και ξεσπάει σε γέλια. «Έτσι όταν επέστρεψα ήταν σαν να γύριζα στο σπίτι μου!»

Στο Old Pulteney δεν βυνοποιούν πλέον κριθάρι όπως άλλωστε στα περισσότερα αποστακτήρια της χώρας. «Οι μεγάλες μονάδες βυνοποίησης κάνουν πολύ καλύτερη δουλειά. Έχουν μηχανήματα και διαδικασίες ελέγχου που εμείς δεν διαθέτουμε στις μικρές μας εγκαταστάσεις». Όμως εδώ γίνεται το άλεσμα της βύνης, γιατί έχει μεγάλη σημασία για το τελικό αποτέλεσμα. «Σημαντικό», λέει ο Malcolm, «είναι και το υλικό από το οποίο είναι κατασκευασμένες οι δεξαμενές ζύμωσης». Υπάρχουν έξι δεξαμενές ζύμωσης από ανοξείδωτο ατσάλι και ο Malcolm μας δίνει να δοκιμάσουμε το wash, μια ζεστουλή μπίρα 10°, πριν περάσουμε στο χώρο με τους δύο αποστακτήρες με το ιδιόρρυθμο σχήμα.

«Το αποστακτήριο είναι αναπόσπαστο μέρος της πόλης. Πάντα ήταν. Όταν πρωτοξεκίνησε να λειτουργεί δύο αιώνες πριν οι ίδιοι οι ψαράδες, όταν δεν ψάρευαν, δούλευαν εδώ. Κι εμείς κάνουμε ότι μπορούμε για την κοινότητα. Το τελευταίο μας έργο είναι η παροχή ζεστού νερού. Επίσης, καίμε ροκανίδια για την παραγωγή ατμού που μας χρειάζεται στο αποστακτήριο και για να μην πηγαίνει χαμένη όλη αυτή η θερμότητα φτιάξαμε ένα σύστημα και τροφοδοτούμε με ζεστό νερό 850 σπίτια και ένα νοσοκομείο.»

Θαλασσινή αύρα στο ποτήρι

Η ωραιότερη στιγμή της επίσκεψης σ’ ένα αποστακτήριο είναι όταν κάθεσαι γύρω από ένα τραπέζι για να δοκιμάσεις τα προϊόντα με την παρέα των ανθρώπων που μοχθούν για την παραγωγή τους. Στο πρώτο ποτήρι δοκιμάσαμε το διάφανο, κρυστάλλινο clearich που στα Κέλτικα σημαίνει νεαρό απόσταγμα: 69° vol! Ωστόσο, είχε μια γλύκα, μια δροσιά κι ένα νεύρο που σε αφήνει να μαντέψεις την εξέλιξή του. Το δεύτερο ποτήρι μας είχε ένα 12 years old Old Pulteney στους 40°, που ωριμάζει σε βαρέλια από αμερικάνικο bourbon. Πολύ νευρικό, με ζεστό μελένιο στόμα – με την προσθήκη λίγου νερού ανοίγουν τα αρώματά του και ανακαλύπτεις νότες ξηρών καρπών και ιωδίου. Το 17 years old των 46° ωριμάζει σε βαρέλια από σέρι olorosso και βγάζει ένα πλούσιο, μπαχαρένιο χαρακτήρα, με νύξεις μαρμελάδας πορτοκαλιού. Βαρέλια από fino sherry χρησιμοποιούνται στην παλαίωση του 21 years Old Pulteney 46°. Εδώ έχουμε ένα ιδιαίτερο μαλτ του οποίου η μπαχαρένια πλευρά ενώνεται με τη θαλασσινή αλμύρα και το ιώδιο, σ’ ένα ραφινάτο πλούσιο, πολύ ξηρό στόμα. Πρέπει να πούμε ότι η ωρίμαση των μαλτ στο Old Pulteney επηρεάζεται πολύ από τη θαλασσινή αύρα και τον αλμυρό αέρα και δίκαια ονομάζεται από τους γνώστες «the maritime malt», κάτι που υποδηλώνεται και από την απεικόνιση στο μπουκάλι του ψαροκάικου Isabella Fortuna, του παλαιότερου σκωτσέζικου αλιευτικού.

pic_large12yearold.jpg

Πριν εγκαταλείψουμε τις εγκαταστάσεις του αποστακτηρίου ο ευγενικός Malcolm εκτιμώντας τις γνώσεις, το ενδιαφέρον και πιθανόν την επαγγελματική μου ενασχόληση με το ουίσκι εμφιάλωσε για μένα ένα μπουκάλι κατευθείαν από ένα ειδικό βαρέλι, «προνόμιο» ελάχιστων επισκεπτών. Αισθάνθηκα πολύ περήφανη γι’ αυτό! Ξέρω πως δεν είναι εύκολο να βρεθεί κανείς σ’ εκείνα τα μέρη. Όμως, αν σας τύχει, μην παραλείψετε να επισκεφτείτε το Old Pulteney. Ως τότε ταξιδέψτε μέσα από τα ποτήρια σας, απολαμβάνοντας την υπέροχη θαλασσινή γεύση από το μακρινό Wick. 

Πηγή: www.kathimerini.gr

Advertisements
Explore posts in the same categories: Καλή ζωή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: