Είχα τον ίλλιγο του κινδύνου

kariot5.jpg

Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους
αυτούς, ένας επέθαινε από αηδία…
Σιωπηλοί, θλιμένοι, με σεμνούς τρόπους,
θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία.
 

Είναι η τελευταία στροφή από την Πρέβεζα του Κώστα Καρυωτάκη, ελπίζοντας να μην είναι και η τελευταία μας ευκαιρία στο αυτονόητο.

Στο δικαίωμά μας στην ανάσα, στη ζωή.

Η εβδομάδα μου ξεκίνησε με έντονους προβληματισμούς, βαθυστόχαστες σκέψεις και οι οποίες είναι αφιερωμένες στη γενιά των 600-700 ευρώ συν τις όποιες αυξήσεις!!! Τους έχοντας, με λίγα λόγια, εξασφαλισμένο το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, το Alter ego της φτώχειας!

Σκάστε αχάριστοι! 

Η απόγνωση του Καρυωτάκη για την επαρχιακή ζωή και την μικρότητα της τοπικής κοινωνίας, είναι γνωστό ότι τον οδήγησε στην αυτοκτονία, έχει άμεση σχέση με το παγκοσμοιοποιημένο σήμερα. Η διαχρονικότητα του έργου του βρίσκει πρόσφορο έδαφος στην σημερινή ανύπαρκτη ποιότητα ζωής και νέους αναγνώστες του έργου του συνολικά.

Ο Καρυωτάκης είναι επίκαιρος όσο ποτέ.

Όλοι μας ασφυκτιούμε, πνιγόμαστε χωρίς να χρειάζεται να πάμε στη θάλασσα και το κυριότερο όλων είναι ότι δεν αναπνέουμε. Τόσα πολλά σκουπίδια που μας έχουν πνίξει, με το τεράστιο και συνεχώς αυξανόμενο μέγεθός τους, μη αφήνοντάς μας καθόλου χώρο για να κινηθούμε, γιατί όχι να ελιχθούμε προσδίδοντας μία διαφορετικότητα στο σύνηθες και «πλαστικό» και επιτέλους παίρνοντας μία ανάσα. Το σήμερα, χωρίς να γνωρίζω τίνος έμπνευση είναι, θυμίζει μία τεράστια και αποπνικτική Πρέβεζα.

Σήψη και μόνο σήψη.

Έχουμε γεμίσει αδιέξοδα πλέον, τα οποία μας τα γνωστοποιούν με καλαίσθητες πινακίδες παρακαλώ, ενώ φοβάμαι ότι το ταξίδι για την Ιθάκη μου θα διαρκέσει πολύ περισσότερο απ’ ότι φανταζόμουνα. Δεν πειράζει όμως, γιατί θ’ αποκτήσω περισσότερες εμπειρίες. Για το ταξίδι ρε γαμώτο!

Σιγά όμως μην αναπνεύσω τη μπόχα τους.

Είναι η επιστολή που βρέθηκε πάνω στο άψυχο κορμί του αυτόχειρα Καρυωτάκη. Ήταν το τελευταίο έργο του.

kar12.jpg

«Είναι καιρός να φανερώσω την τραγωδία μου. Το μεγαλύτερό μου ελάττωμα στάθηκε η αχαλίνωτη περιέργειά μου, η νοσηρή φαντασία και η προσπάθειά μου να πληροφορηθώ για όλες τις συγκινήσεις, χωρίς, τις περσότερες, να μπορώ να τις αισθανθώ. Τη χυδαία όμως πράξη που μου αποδίδεται τη μισώ. Εζήτησα μόνο την ιδεατή ατμόσφαιρά της, την έσχατη πικρία. Ούτε είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος για το επάγγελμα εκείνο. Ολόκληρο το παρελθόν μου πείθει γι’ αυτό. Κάθε πραγματικότης μου ήταν αποκρουστική.
Είχα τον ίλιγγο του κινδύνου. Και τον κίνδυνο που ήρθε τον δέχομαι με πρόθυμη καρδιά. Πληρώνω για όσους, καθώς εγώ, δεν έβλεπαν κανένα ιδανικό στη ζωή τους, έμειναν πάντα έρμαια των δισταγμών τους, ή εθεώρησαν την ύπαρξη τους παιχνίδι χωρίς ουσία. Τους βλέπω να έρχονται ολοένα περσότεροι, μαζί με τους αιώνες. Σ’ αυτούς απευθύνομαι. Αφού εδοκίμασα όλες τις χαρές!! είμαι έτοιμος για έναν ατιμωτικό θάνατο. Λυπούμαι τους δυστυχισμένους γονείς μου, λυπούμαι τ’ αδέλφια μου. Αλλά φεύγω με το μέτωπο ψηλά. Ήμουν άρρωστος.
Σας παρακαλώ να τηλεγραφήσετε, για να προδιαθέσει την οικογένειά μου, στο θείο μου Δημοσθένη Καρυωτάκη, οδός Μονής Προδρόμου, πάροδος Αριστοτέλους, Αθήνας.
Κ.Γ.Κ.

Και για ν’ αλλάξουμε τόνο. Συμβουλεύω όσους ξέρουν κολύμπι να μην επιχειρήσουνε ποτέ να αυτοκτονήσουν δια θαλάσσης. Όλη νύχτα απόψε, επί 10 ώρες, εδερνόμουν με τα κύματα. Ήπια άφθονο νερό, αλλά κάθε τόσο, χωρίς να καταλάβω πώς, το στόμα μου ανέβαινε στην επιφάνεια. Ωρισμένως, κάποτε, όταν μου δοθεί ευκαιρία, θα γράψω τις εντυπώσεις ενός πνιγμένου. Κ.Γ.Κ.»

Υ.Γ.: Χρειάζεται να προσθέσω κάτι άλλο; 

 

Advertisements
Explore posts in the same categories: Πολιτισμός

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: