Αρχείο για Φεβρουαρίου 2008

Οι ζωντανές αισθήσεις

29/02/2008

Θα έλεγα ότι οι λέξεις που λείπουν είναι: βλέπω και θέλω (αυτή κι αν θέλει ψάξιμο γιατί έχει να κάνει με μας τους ίδιους). Στη ζωή μου, μου έχουν συμβεί πάρα μα πάρα πολλά και συνεχίζουν να μου συμβαίνουν, σε μεγάλο βαθμό έχει συντελέσει και το πέρασμά μου από τη νύχτα όπου «έβαζα» μουσική, τα οποία με κάναν να πω, να ακούσω, να δω και να θελήσω σε τέτοιο σημείο που να ποθήσω (χωρίς να περικλείει απαίτηση). Η στάση μου απέναντι στη ζωή έχει να κάνει με την ίδια τη ζωή. Τα πάντα είναι ζωή. Τι θα πει απογοητεύομαι; Επικοινωνία σήμερα είναι τα πάντα, από μία κλέφτικη ματιά μέχρι τις ατέλειωτες συζητήσεις δύο ανθρώπων. Επικοινωνία είναι αυτό που αισθάνεσαι (και χωρίς την παρουσία του δέκτη) αρκεί να το εκπέμπεις σωστά.  

Με μαθαίνω. (περισσότερα…)

Η συνταγή της αποτυχίας

28/02/2008

kalomira.jpg

Καμία σχέση οι καθ’ όλα νόστιμες συνταγές της πολυβραβευμένης εκπομπής του Ηλία Μαμαλάκη, με τη νέα συνταγή που είδατε χθες από την Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση. Αναρωτιέμαι τελικά αν αυτοί της ΕΡΤ παρακολουθούν καθόλου τις εκπομπές του, γιατί κρίνοντας από την επιλογή της Καλομοίρας για να μας εκπροσωπήσει στη φετινή Εurovision, μάλλον όχι. Αυτοί χάνουν όπως και η Ελλάδα στον επικείμενο φετινό διαγωνισμό στο κοντινό μας Βελιγράδι. Πάντως κατά τη διαδρομή για την πρωτεύουσα της Σερβίας, καλό είναι η αποστολή της ΕΡΤ να κάνει και καμιά στάση στο Κόσσοβο, για να μας πουν του τι παίζει. Τουλάχιστον θα κερδίσουμε σε διπλωματικό επίπεδο, γιατί στο συγκεκριμένο διαγωνισμό ξεχάστε το.

Από πότε η τσιρίδες χρυσοπληρώνονται. (περισσότερα…)

Το update της δημοκρατίας

28/02/2008

9712544_0e07e87cc3.jpg

Τις τελευταίας μέρες γινόμαστε μάρτυρες μιας προσπάθειας διαφορετικής ερμήνευσης της έννοιας της δημοκρατίας. Αν το φιλοσοφήσουμε πάντως, έχουμε κάθε δικαίωμα του να επαναπροσδιορίσουμε του τι σημαίνει η λέξη δημοκρατία, γιατί εμείς είμαστε αυτοί που τη γεννήσαμε και τη δώσαμε στους υπόλοιπους λαούς, σκόρδα να ‘χουμε που λέγανε και οι παλιοί. Στην καταραμένη τη γλώσσα μας (εννοώ αυτή του επίσης καταραμένου για κάποιους διαδικτύου) θα μιλούσαμε για μία αναβάθμιση της δημοκρατίας. Η χώρα μας, λοιπόν, περνάει μία τεράστια κρίση, κρίση ταυτότητας θα έλεγα, καλούμενη να πάρει μία σημαντικότατη απόφαση και η οποία θα αφορά την ποιότητα της δημοκρατίας που θέλει. Της δημοκρατίας που έχουμε ή αυτής που θέλουν κάποιοι τελευταία, αλλά εμείς θα επιλέξουμε τη δημοκρατία που δικαιούμαστε και σε τελική ανάλυση μας αξίζει.

Η ανεργία των διαμεσολαβητών. (περισσότερα…)

Παρέα με τη Ναυσικά

26/02/2008

274l.jpg

Ο Δίαυλος 92.4 θα είναι παρών και στο πανέμορφο νησί των Φαιάκων, τη γνωστή μας Κέρκυρα με το Ποντικονήσι, απ’ όπου θα μεταδώσει ζωντανά το παιχνίδι του Πανθρακικού με την τοπική Κέρκυρα, αύριο στις 15.30μμ. Στη μυθολογία πάντως ο βασιλιάς Αλκίνοος με την πανέμορφη κόρη του τη Ναυσικά, φημιζόταν για τη φιλοξενία τους, σύμφωνα πάντα με την Ομήρου Οδύσσεια. Ο ναυαγός Οδυσσέας έτυχε ιδιαίτερης αντιμετώπισης και φιλοξενίας από τους Φαίακες, αλλά στην παρούσα φάση και με δεδομένη την απουσία του βασιλιά Αλκίνοου, τα πράγματα θα είναι τελείως μα τελείως διαφορετικά.

Ο Δημόδοκος λογικά θα είναι απών. (περισσότερα…)

Πρόσω ολοταχώς για τη νοηματική.

25/02/2008

1195056911.jpg

Τελικά όντως κάτι τρέχει στα γύφτικα. Αναστατώθηκε κοτζάμ «γειτονιά» από το σαματά. Αυτά τα ιστογυφτάκια κάνουν πολύ σαματά και δεν κάνει γιατί είναι ώρες κοινής ανοσίας. Σκασμός! Μη μιλάτε γαμώτο, δεν βλέπετε ότι κάνετε φασαρία. Μα καλά δε βλέπετε τους άλλους; Δε μιλάνε, δε λαλάνε…… πλήρης αποχαύνωση. Έτσι μας θέλουν πλέον και προκειμένου να γίνεται η κάθε είδους δουλειά τους. Δεν πρέπει να μιλάμε, να γράφουμε, να εκφραζόμαστε γενικώς και ειδικά δε να διαφοροποιούμαστε από τας γραφάς. Κακουργηματική πράξη σου λέει. Πάνσοφος ο λαϊκός τροβαδούρος Γιώργος Μαργαρίτης, όταν με το δικό του ξεχωριστό στυλ τραγουδούσε το γνωστό: δεν πρέπει, δεν πρέπει, δεν πρέπει.

Από τότε ψυλλιάστηκε ο Γιώργαρος! (περισσότερα…)

Η σερενάτα που οφείλουμε να χαρίσουμε στη Σελήνη

22/02/2008

gabriel_garcia_marquez_1.jpg

Ως είθισται τα κείμενα στις αποχαιρετιστήριες επιστολές να είναι συνυφασμένα με το μελό και άλλες παρόμοιες καταστάσεις. Η συγκεκριμένη αποχαιρετιστήρια επιστολή, του βραβευμένου με το Νόμπελ Λογοτεχνίας Κολομβιανού συγγραφέα Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, το κείμενο της οποίας όταν το διάβασα έπαθα την πλάκα της ζωής μου, αποτελεί έναν ύμνο στη ζωή και το μεγαλείο της. Σε χρόνο μηδέν όλη μου η ζωή πέρασε από μπροστά μου, ενώ ήταν η πρώτη φορά που αισθάνθηκα τόσο μα τόσο λάθος. Τελείως λάθος. Ότι ωραιότερο διάβασα ποτέ στη ζωή μου, συνταράσσοντάς με κυριολεκτικά, το κρατούσα στα χέρια μου και το κοιτούσα σαν χαμένος. Θεέ μου πόσο βλάκες είμαστε τελικά… αναρωτήθηκα χαμένος μέσα στη βαθύτητά του και στην απίστευτη απλότητά του. Ένα κείμενο γεμάτο ζωή, αφιερωμένο στην ίδια τη ζωή και την αξία της. Την αξία που εμείς δεν βλέπουμε.

Αποσύρθηκε έτσι από τη ζωή και αφήνοντας χώρο μόνο για ‘μας. (περισσότερα…)

Τα κόκκινα φανάρια

21/02/2008

kokkina1.jpg

Η συγκεκριμένη τοποθέτησή μου, μη έχοντας καμία απολύτως σχέση με την πασίγνωστη ταινία του Βασίλη Γεωργιάδη σε μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου και με πρωταγωνίστρια την κούκλα Τζένη Καρέζη, είναι απόρροια της αγανάκτησής μου και αφορά το προσωπικό μου μήνυμα και έκκλησή μου προς το διοικητή τροχαίας του Ν. Ροδόπης. Ένα μήνυμα με αποδέκτες όλους εμάς τους νοήμονες πολίτες. Δεν ξέρω τι πρέπει να γίνει, αλλά επιτέλους κάτι πρέπει να γίνει με την παραβίαση του κόκκινου σηματοδότη. Επιτέλους πρέπει να πέσουν κεφάλια, να επιβληθούν τα καθορισθέντα από τον Κ.Ο.Κ. πρόστιμα, μπας και βάλλουμε μυαλό. Η οδηγική συμπεριφορά κάποιων θυμίζει σκηνές από ταυρομαχία, έχοντας να κάνει με τη σωματική μας ακεραιότητα, οι οποίοι βλέποντας το κόκκινο φανάρι αφηνιάζουν ως ταύροι και ορμάνε χωρίς τον παραμικρό ενδοιασμό για το τι μέλλει γενέσθαι.

   

Τι να την κάνεις τη ζωή. (περισσότερα…)