Το update της δημοκρατίας

9712544_0e07e87cc3.jpg

Τις τελευταίας μέρες γινόμαστε μάρτυρες μιας προσπάθειας διαφορετικής ερμήνευσης της έννοιας της δημοκρατίας. Αν το φιλοσοφήσουμε πάντως, έχουμε κάθε δικαίωμα του να επαναπροσδιορίσουμε του τι σημαίνει η λέξη δημοκρατία, γιατί εμείς είμαστε αυτοί που τη γεννήσαμε και τη δώσαμε στους υπόλοιπους λαούς, σκόρδα να ‘χουμε που λέγανε και οι παλιοί. Στην καταραμένη τη γλώσσα μας (εννοώ αυτή του επίσης καταραμένου για κάποιους διαδικτύου) θα μιλούσαμε για μία αναβάθμιση της δημοκρατίας. Η χώρα μας, λοιπόν, περνάει μία τεράστια κρίση, κρίση ταυτότητας θα έλεγα, καλούμενη να πάρει μία σημαντικότατη απόφαση και η οποία θα αφορά την ποιότητα της δημοκρατίας που θέλει. Της δημοκρατίας που έχουμε ή αυτής που θέλουν κάποιοι τελευταία, αλλά εμείς θα επιλέξουμε τη δημοκρατία που δικαιούμαστε και σε τελική ανάλυση μας αξίζει.

Η ανεργία των διαμεσολαβητών. 

Είναι ίσως το μοναδικό μειονοτικό ζήτημα, στα παγκόσμια χρονικά, το οποίο δεν χρειάζεται υπουργούς εξωτερικών και τέτοια. Ποια διπλωματία και μαλακίες! Το θέμα που προέκυψε, απόρροια των διεκδικήσεων (όχι εδαφικές ως είθισται) από δημοσιογράφους και βάλε, με το περιβόητο και διαβόητο αλλά καθ’ όλα καταραμένο (ήδη ευνουχισμένο) για πάρα πολλούς  www.pressgr.blogspot.com, λύνεται μόνο του και αυτομάτως. Χωρίς δουλειά θα μείνουν κάτι τύποι σαν τον Μάθιου Νίμιτς. Το σινάφι των δημοσιογράφων θορυβήθηκε γιατί οι τύποι μάθανε αλλιώς, πουλάγανε μούρη και εξουσία είτε με τον έναν είτε με τον άλλον τρόπο. Κανονική πλύση εγκεφάλου μέχρι χθες και ξαφνικά έρχεται το καινούργιο, το διαφορετικό και τους καίγεται το γλυκό (όχι αυτό του κουταλιού αλλά της κουτάλας). Πείνα είναι η κατάλληλη λέξη και ίσως η μοναδική που τους ταιριάζει. 

Η μειονότητα του δημοσιογραφικού κόσμου και η πλειονότητα του κοινού.  

Το ‘χω ξαναγράψει, ότι επιτέλους πρέπει να αποκτήσουμε καταναλωτική συνείδηση και προπάντων συμπεριφορά. Μπορούμε όλους αυτούς να τους αγνοήσουμε, να τους προσπεράσουμε στην κυριολεξία και να προχωρήσουμε μπροστά καθορίζοντας εμείς πλέον τους κανόνες του παιχνιδιού. Ρε σεις, σαν κομμουνιστής ακούγομαι κοτζάμ νεοδημοκράτης. Πάει και η κάρτα μέλους. Όλοι μα όλοι τους πονάνε στο ρευστό, για το οποίο άλλωστε γίνονται όλα. Το χρήμα και η εξουσία. Τρελαίνομαι στη σκέψη του πόσο εύκολο είναι και δεν το κάνουμε. Απλούστατο είναι. Δεν τους βλέπουμε, δεν τους διαβάζουμε, επιλέγουμε μόνο ότι πραγματικά αξίζει να τύχει της προσοχής μας και διάφορους εναλλακτικούς τρόπους ενημέρωσης εξυγιαίνοντας έτσι το χώρο. Αφήστε που θα λυθεί και το χωροταξικό ζήτημα των περιπτέρων. Υπάρχει συσσωρευμένη οργή και η οποία είναι έτοιμη να διοχετευτεί με λάθος όμως τρόπο, ενώ μπορούμε να τη χαλιναγωγήσουμε και δίνοντάς μας έτσι τη χαρά της νέας τάξης πραγμάτων. Αυτής που θα καθορίσουμε εμείς. Αυτής στην οποία θα είμαστε εκεί και όχι αλλού. Αυτής στην οποία επιτέλους θα υπάρχουμε και θα αναπνεύουμε. Τουλάχιστον εγώ θα λέω ότι δεν τους τάισα. 

Υ.Γ.: Διαβάστε με γιατί είμαι εγώ, είμαι ο εαυτός μου και κανείς άλλος, περιμένοντας να μου αφήσετε τα ίχνη σας.    

Advertisements
Explore posts in the same categories: Επί προσωπικού

5 Σχόλια στο “Το update της δημοκρατίας”

  1. C.mos Says:

    Το ίδιο το Άρθρο σου είναι η πιό αποτελεσματική επιβεβαίωση του λόγου της ύπηρξης της blogoσφαιρας.

    Συμφωνώ με όσα είπε και ο Λαζόπουλος στην προχθεσινή εκπομπή του, αν και άμεσα θιγόμενος (συκοφαντούμενος κατά τον ίδιο) από όσα γράφτηκαν στο press-gr, προτιμά την συκοφαντία από την απόλυτη φίμωση. Άλλωστε, εφαρμόζοντας την αρχή «αθώος μέχρις αποδείξεως του εναντίου», τα όσα γράφονται σε διάφορα blogs δεν αποτελούν «αξιωματικές» πληροφορίες, όταν αυτά στερούνται αποδεικτικών επιχειρημάτων. Παραμένουν όμως πληροφορίες-ενδεχόμενα τις οποίες συνδυαστικά μπορούμε να αξιοποιήσουμε.

    Η Δημοκρατία απαιτεί ενημέρωση. Και η μόνη πηγή ενημέρωσης είναι πλέον το internet … με όλες τις παθογένειές του.

    Δημήτρη, έχουμε ανάγκη να διαβάζουμε συχνότερα τα Άρθρα σου …

  2. Τέλης Κελεσίδης Says:

    Τζίμη, τα έχουμε πει και τα έχουμε βρεί, παρά τις ιδεολογικές μας διαφορές!
    Η αξία της Δημοκρατίας, ασφαλώς δεν μετριέται με χρήμα και εξουσία!
    Μου φαίνεται ότι τελικά θα συμφωνήσουμε και σ΄ αυτό!

    Θα θυμάσαι φαντάζομαι ότι είχε γίνει μία συζήτηση στο foroum περι επωνυμίας, ανωνυμίας και ψευδωνυμίας. Έγραψα και πρόσφατα κάτι σχετικό.

    Νόμιζα ότι αυτό θα έλυνε κάποια προβλήματα! Τότε!

    Γιατί τώρα, που όλα μου τα στοιχεία τα είχα φόρα παρτίδα, από τα πλέον ΕΠΩΝΥΜΑ blogs της Κομοτηνής, είδες τι έπαθα! Παρεξηγήθηκε κάποιος ή θίχθηκε ή ή , δεν μου είπε τίποτα, δεν μου ζήτησε το λόγο, δεν μου έστειλε ένα μήνυμα, ένα εξώδικο, μιά αγωγή τελος πάντων, και απλά έδρασε όπως έδρασε για να κλείσω το στόμα μου!

    (Αμ, δε…)
    (Για να μη παρεξηγήσει κανείς τίποτα, είμαι σίγουρος ότι αυτό, δεν οφείλεται στο ένα και μοναδικό εξώδικο που έλαβε στα 25 χρόνια που κολλάω ένσημα στο επάγγελμα!)

    Σήμερα, είμαι σίγουρος ότι σε αυτό το θέμα, δεν πρόκειται να βρεθεί λύση! Η οποία σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είναι και νομοθετική!

    Το διαδίκτυο είναι τόσο μεγάλο και ανανεούμενο μέσο που δεν το έχουν (έχουμε…)αντιληφθεί!

    Π.χ. Ανοίγω ένα blog με κατάληξη που παραπέμπει στην … Αυστραλία ή την Ιαπωνία. Γράφω όμως για την Ελλάδα και αναφέρομαι και ασχολούμαι με την Ελληνική πολιτική.

    ΔΕΝ με πιάνουν οι Ελληνικοί Νόμοι και αν κάποιος παρεξηγηθεί πως και που θα λογοδοτήσω εγώ;

    Γι αυτό, η αυτορρύθμιση ή η … αυτολογοκρισία των bloggers μόνο μπορεί να λύσει (κάποια έστω…) προβλήματα!


  3. Τέλη θυμάμαι πάρα πολύ καλά, παίρνοντας την τότε κουβέντα πάρα πολύ σοβαρά, αλλά το θέμα με τα blogs κατ’ ουσία έχει να κάνει με μας τους ίδιους. Με την ποιότητά μας ως άτομα και μέλη ενός συνόλου. Τα blogs έχουν μία τεράστια δυναμική την οποία εμείς οι blogers καλούμαστε να χαλιναγωγήσουμε και να την τιθασεύσουμε. Μην κάνουμε σαν τους νηστικούς και πέσουμε με τα μούτρα, οπότε θα απαξιώσουμε το ίδιο το μέσο εν μία νυκτί. Cool. Ωριμότητα χρειάζεται και προπάντων σύνεση. Στήριξη και λογική διαχείριση του μέσου, με τον κόσμο να είναι εκεί και να περιμένει. Πάντα κριτής. Η κριτική του ματιά θα πρέπει να αποτελέσει εργαλείο για όλους εμάς. Μην γίνουμε σαν αυτούς που κατηγορούμε, γιατί θα είμαστε πλέον αναξιόπιστοι και θα γελοιοποιηθούμε τελείως. Πάντα ήμουν αισιόδοξο άτομο στη ζωή μου, εκτός από αυτό που ζούμε στο ΔΑΚ μ’ αυτόν, βλέποντας όμως αυτή τη φορά ότι όντως κάτι αλλάζει. Ο κόσμος ξύπνησε και άρχισε να εναντιώνεται στον κάθε είδους καθεστωτισμό. Ο κόσμος πλέον ψάχνει και ψάχνεται. Είναι ηλίου φαεινότερο ότι θέλει, απαιτεί και επικροτεί. Ο κόσμος οργίζεται και το δείχνει, ο κόσμος άρχισε να φαίνεται. I Love This Game. Όμορφο ταξίδι, εμπνευσμένοι διάλογοι, απόψεις, σύνθεση, συμμετοχή, αφύπνιση, ενδιαφέρον κ.α. είναι λίγα από τα στοιχεία των καταραμένων blogs. Χτύπησαν κατευθείαν κέντρο και θορυβήθηκαν, αλλά το δυσκολότερο είναι να συνεχίσεις να χτυπάς κέντρο και παραμένοντας έτσι στην κορυφή. Η οποία κορυφή είναι θηλυκού γένους οπότε καταλαβαίνεις τι γίνεται. Σε ζαλίζει η πουτάνα και θέλει προσοχή. Τουλάχιστον είμαι σίγουρος ότι εμείς θα προσέξουμε.

  4. Uli Chris Says:

    Κύριοι,

    ωραία θα ήταν αυτά που λέγατε, ΑΝ ίδρωνε το αυτί κανενός. Αυτή είναι η αναγκαία συνθήκη, η οποία -εν προκειμένω ΔΕΝ ισχύει.

    Να με συμπαθάτε που δεν είμαι «φιλειρηνικός» όπως εσείς, αλλά σήμερα -όπως έχουν τα πράγματα- μαθήματα δημοκρατίας μπορεί να δώσει ΜΟΝΟΝ η Γαλλία και δη αυτή του 1789, όπως έχω γράψει επανειλλημένως και όπως (πολύ πρόσφατα) έγραψε κάποιος και στο press.gr.

    Έχω πει ότι -τουλάχιστον σ’ αυτήν την συγκυρία- τα συλλαλητήρια είναι για τους αδύναμους. Για να ακριβολογούμε, το ίδιο είναι και τα blogs! Και θα γίνω κουραστικός, ίσως, ξαναλέγοντας ότι: ΕΜΦΥΛΙΟΣ χρειάζεται!!! Κι όσο πιο γρήγορα, τόσο πιο καλά.

    Πάρτε το όπως θέλετε. Πείτε ότι διάβασα πολύ Rousseau και Locke στα… μικράτα μου. Ως προς τον Locke, που τον θεωρώ το μεγαλύτερο φιλόσοφο της ανθρωπότητας (και το Second Treatise on Government το μεγαλύτερο έργο φιλοσοφικής σκέψης), δηλώνω ένοχος. Ξέρω όμως ότι πολλές από τις αρχές του γεννήθηκαν στο έργο του πρώτου.

    Αυτά τα παλικάρια λοιπόν, έλεγαν ότι ο πολίτης έχει ένα συμβόλαιο με την εκλεγμένη του κυβέρνηση. Αν η τελευταία δεν ανταποκριθεί στις προσδοκίες του ή δεν τηρήσει τις υποσχέσεις της, ο πολίτης ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ καθόλα να την αλλάξει. Καθόλα τα ΜΕΣΑ, εννοούν, προτείνοντας -ξεκάθαρα, με τ’ ονομά της και χωρίς περιστροφές- και την αιματηρή επανάσταση ως έσχατη, αλλά ενδεχομένως επιβεβλημένη, λύση.

    Οι Γάλλοι τους άκουσαν. Οι Αμερικάνοι επίσης. Ίσως γιατί ο ένας μιλούσε Γαλλικά κι ο άλλος Αγγλικά. Ίσως αυτό να χρειαζόμασταν κι εμείς από τους δικούς μας (Σωκράτη, Πλάτωνα & Σία Ο.Ε.) να πουν για να ακούσουμε. Πολλά καλά είπαν μεν, αλλά δυστυχώς άφησαν αυτό το σημαντικότατο… έξω! Φτου μας, γκαντεμιά…

    Τα καταφέραμε κι εμείς μια φορά πάντως – δε λέω! Είχαμε κι εμείς τα δικά μας. Αλλά, νομίζω ότι οι συνθήκες είναι πρόσφορες για να… ανανεώσουμε το ραντεβού. Να ξεκαθαρίσουμε το τοπίο και να κόψουμε τη γάγγραινα πριν μας… κόψει αυτή. Κι αυτό ΔΕΝ γίνεται με συλλαλητήρια και -όπως προείπα- δεν νομίζω ότι θα γίνει ΟΥΤΕ με τα blogs. Sorry για την απαισιοδοξία, αλλά μάλλον προέρχεται από το γεγονός ότι έζησα πολύν καιρό έξω κι έχω τη δυνατότητα σύγκρισης. Η οποία ίσως να είναι κι η «κατάρα» μου, αφού βλέπω ότι εσείς, που δεν έχετε αυτήν τη δυνατότητα, τουλάχιστον στο μέτρο που την έχω εγώ, διατηρείτε την αισιοδοξία σας. Γιατί άλλο να λες «τι γίνεται εδώ?», κι άλλο να λες «γιατί γίνεται αυτό κι όχι εκείνο?». Το δεύτερο είναι πιο βαρύ, γιατί πρόκειται για την περίπτωση κατά την οποία ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ την άλλη όψη εκ πείρας και δεν τη θεωρείς «ουτοπιστική», όπως ενδεχομένως να τη θεωρεί κάποιος που δεν τη γνωρίζει, με αποτέλεσμα να μπορεί να «συμβιβαστεί» με διάφορες καταστάσεις ευκολότερα.

    Ξέρω ότι οι σφαίρες πονάνε πιο πολύ απ’ τον… φραπέ, αλλά χωρίς αυτές -δυστυχώς- δουλειά δεν γίνεται. ΟΧΙ πλέον. Η ευκαιρία να το λύσουμε αυτό «πολιτισμένα» χάθηκε, εξαιτίας της αλλαζονίας μερικών. Και -πιστεύω- ότι η κοινωνία μας είναι ΑΔΥΝΑΜΗ αν δεν μπορεί να τιμωρήσει αυτήν την αλλαζονία, ή αν προσπαθεί επί ματαίω να πράξει τούτο μόνον με… εκλογές! ΕΛΕΟΣ!!! Είπαμε: been there, done that (ήμασταν εκεί και τα κάναμε αυτά)! Και ορίστε τ’ αποτελέσματα…

    Δεν μπορεί ν’ αφήνουμε να ληστεύεται το κράτος μας επειδή «η πλειοψηφία ψήφισε όπως ψήφισε». Δεν μπορεί ν’ αφήνουμε να παρακολουθούνται τα τηλέφωνά μας επειδή «η πλειοψηφία ψήφισε όπως ψήφισε». Δεν μπορούμε να αποκτήσουμε… δύο Μακεδονίες επειδή «η πλειοψηφία ψήφισε όπως ψήφισε». Δεν μπορούμε να πληρώνουμε τα… μπρόκολα ΔΥΟ φορές μ’ ΕΝΑΝ μισθό, επειδή «η πλειοψηφία ψήφισε όπως ψήφισε». Δεν μπορεί η Ελλάδα, οι Έλληνες και ο φυσικός τους πλούτος να καίγονται επειδή «η πλειοψηφία ψήφισε όπως ψήφισε». Δεν μπορεί η αστυνομία να μη μπορεί να γλιτώσει έναν φουκαρά περιπτερά, επειδή «η πλειοψηφία ψήφισε όπως ψήφισε». Πρέπει να κατανοήσουν ΚΑΙ οι πλούσιοι αλλά ΚΑΙ οι πτωχοί το πνεύματι ότι το γεγονός ότι «η πλειοψηφία ψήφισε όπως ψήφισε» ΔΕΝ αποτελεί άλλοθι και ΔΕΝ υπηρετεί, εν προκειμένω, την Ελλάδα ούτε το πολίτευμά της. ΔΕΝ υπηρετεί τη δημοκρατία!

    Κι αν μερικοί θεωρούν την «πλειοψηφία» ως απαραίτητη προυπόθεση για τη δημοκρατία, κι όποιον πάρει ο χάρος, τους έχω νέα: ΕΙΝΑΙ! Συμφωνώ μαζί τους. Κι εγώ πιστεύω ότι, πολλές φορές, τα πράγματα ΕΙΝΑΙ άσπρο-μαύρο! Τόσο απλά! Με μια ειδοποιό διαφορά, στην δική μας περίπτωση: η «πλειοψηφία» λειτουργεί σωστά ΜΟΝΟΝ στις δημοκρατίες κι εμείς ΔΕΝ βρισκόμαστε εκεί τώρα. Ένα απλό παράδειγμα, που καταδεικνύει ότι ΔΕΝ έχουμε δημοκρατία -και το πιο τρανταχτό, ίσως- είναι ότι ΔΕΝ έχουμε τυφλή δικαιοσύνη. Λείπει, δηλαδή, μία συνθήκη για τη «συνταγή» της δημοκρατίας, η οποία δεν είναι μόνον αναγκαία, αλλά και ΙΚΑΝΗ! Διότι, αν μπορεί κανείς ανά πάσα στιγμή να βρει το δίκιο του, τότε ΝΑΙ: ΑΥΤΟ είναι δημοκρατία. Για σκεφτείτε το λιγάκι!

    Να αφήσουμε μεν την πλειοψηφία να κάνει τη δουλειά της, αλλά ΑΦΟΥ διαμορφώσουμε συνθήκες κατάλληλες για την… εργασία της! ΟΧΙ πριν!!! Γιατί, αν κάποιος διαφωνήσει λέγοντας «φίλε, κάνεις λάθος, γιατί εγώ πιστεύω ότι ΕΧΟΥΜΕ δημοκρατία», όπως είναι η κατάσταση η μόνη κατάλληλη απάντηση θα ήταν ότι «αν έχεις δίκιο, τότε ίσως η δημοκρατία να μην είναι καλή για την Ελλάδα»! Γιατί αυτά που γίνονται ΔΕΝ είναι καλά για την Ελλάδα κι ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΣΙΓΟΥΡΟ, ανεξαρτήτως του τι άλλο μπορεί να πιστεύει ο καθείς (έχουμε αυτό, ή έχουμε το άλλο). Το σίγουρο είναι ότι, ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ‘ΧΟΥΜΕ, ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΕΙ!!! Κι εγώ, επειδή πιστεύω στη δημοκρατία, πιστεύω ότι ΔΕΝ την έχουμε – γι΄αυτό και τίποτε δεν δουλεύει (που, είπαμε, ότι είναι το μόνο σίγουρο). Άλλος μπορεί να έχει τη γνώμη ότι έχουμε δημοκρατία αλλά δεν δουλεύει. Ας είναι. Τότε, να την αλλάξουμε! Αφού το γεγονός παραμένει ότι -ότι και να’ναι- ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΕΙ._

    Γι’ αυτό λέω: ή θα ενωθούν οι πλούσιοι και οι πτωχοί τω πνεύματι ν’ αλλάξουν την κατάσταση φιλειρηνικά, όπως επιθυμείτε κι αισιοδοξείτε εσείς, ή θα πρέπει να πολεμήσουν μεταξύ τους κι όποιον τον πάρει και τον σηκώσει! Τελικά, ίσως κι εσείς κι εγώ να θέλουμε το ίδιο πράγμα, αλλά το πως βλέπουμε το πρόβλημα μας υποδεικνύει διαφορετικές λύσεις.

    Και μακάρι να ‘χετε ΕΣΕΙΣ το δίκιο, γιατί και μένα μ’ αρέσει ο άτιμος ο φραπές…


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: