Το φορεμένο όνειρο

 

Θα μπορούσε να ήταν απλά μια συνηθισμένη καθημερινή κίνηση, αλλά αυτή τη φορά ήταν τελείως μα τελείως διαφορετικά. Δοκιμάζοντας, λοιπόν, την πρώτη επίσημη πράσινη φανέλα του Πανθρακικού της Super League, δώρο του καλού φίλου Θόδωρου Σαββάκη, έκανα σαν μικρό παιδάκι. Ένα δώρο με τεράστια συναισθηματική αξία. Ο δε Φώτης, όταν μπήκα στο σπίτι, με κοίταζε εκστασιασμένος και ανυπόμονος, επαναφέροντάς με κυριολεκτικά στην πραγματικότητα και κάνοντάς με να συνειδητοποιήσω το αληθινό μέγεθος της επιτυχίας του Πανθρακικού. Η λαχτάρα που ήταν αποτυπωμένη στο βλέμμα του, βλέποντας τη φανέλα του Πανθρακικού, μ’ έκανε να δω αυτό που συνέβη και έμελλε να ‘ρθει.

 

Είδα την απήχηση της επιτυχίας του Πανθρακικού στα μικρά παιδιά, των οποίων η ομάδα της πόλης τους είναι στα σαλόνια του ελληνικού ποδοσφαίρου. Αποκλείεται άλλη ομάδα να μπει στην καρδιά τους. Σε τελική ανάλυση είδα αυτό που μου έλειπε πάντα. Το κλικ ήταν αναπόφευκτο, κλειδώνοντας έτσι την παιδική μου αγάπη για τον μεγάλο ΠΑΟΚ και έχοντας πλέον συναισθήματα μόνο για την ομάδα της πόλης μου, τον Πανθρακικό.

 

Y.Γ.: Είναι γεγονός ότι φορώντας τη νέα φανέλα του Πανθρακικού, αισθάνθηκα τις αγωνίες και τη δικαίωση του Θόδωρου Σαββάκη, του Γιάννη Κητζίδη και όλων των ανθρώπων της διοίκησης.

Advertisements
Explore posts in the same categories: Επί προσωπικού

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: