Σα να μην πέρασε μια μέρα

drazen.petrovic

Ακριβώς είκοσι χρόνια μετά… τι να πεις και τι να πρωτοθυμηθείς… μπα, ένα κακομαθημένο «τσογλάνι» έδειχνε, με τη γλώσσα μονίμως βγαλμένη έξω, περιφρονώντας τους πάντες και τα πάντα, μα τα πάντα.

Ως παίχτης ήταν ασύλληπτος , μια ομάδα μόνος του στην κυριολεξία, όταν είχε την πορτοκαλί μπάλα στα χέρια του γίνονταν χορευτής. Ο Mozart του ευρωπαϊκού μπάσκετ, ο επονομαζόμενος και «γιος του διαβόλου», ο οποίος μας λείπει αφάνταστα, είχε πει το αμίμητο για το Νίκο Γκάλη: αν εγώ είμαι ο γιός του διαβόλου, τότε ο Γκάλης είναι ο ίδιος ο διάβολος. Αυτά μόνο μεγάλοι αθλητές τα λένε, καλή ώρα όπως ο Dražen Petrović.

Advertisements
Explore posts in the same categories: Αθλητικά, Επί προσωπικού

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: